سپندار مزدگان

                                                داستان سپندار مزدگان

در ایران باستان ، از 20 قرن پیش از میلاد روزی موسوم به روز عشق بوده است . اما والنتین در نزد رومیان از 3 قرن پس از میلاد بوجود آمده است .
در تقویم جدید ایرانی دقیقا مصادف است با 29 بهمن ، یعنی تنها 4 روز پس از روز والنتین فرنگی. این روز « سپندار مزدگان » یا « اسفندار مزدگان » نامیده می شود.در ایران باستان هر ماه را 30 روز حساب می کردندو علاوه بر اینکه ماه ها اسم داشتند،هر یک از روزهای ماه نیز یک اسم داشتند.به عنوان مثال روز اول :« روز اهورا مزدا »_ روز دوم :« روز بهمن / روز سلامت،اندیشه » که نخستین صفت خداوند است . روز سوم:« اردیبهشت /بهترین راستی و پاکی »که باز از صفات خداوند است ، روز چهارم «شهریور / شاهی و فرمانروایی آرمانی» که خاص خداوند است و روز پنجم « سپندارمزد » بوده است .
" سپندار مزد " لقب ملی زمین است . یعنی گسترانیده،مقدس،فروتن. زمین نماد عشق است چون با فروتنی ، تواضع و گذشت به همه عشق می ورزد.زشت وزیبا را به یک چشم می نگرد و همه را چون مادری در دامان پر مهر خود امان می دهد. به همین دلیل در فرهنگ باستان ایران زمین اسپندگار مزدگان را به عنوان نماد عشق می پنداشتند. در هر ماه ، یک بار ،نام روز و ماه یکی میشد که در همان روز که نامش با نام ماه متقارن می شد،جشنی ترتیب میدادند متناسب با نام آنروز و ماه.مثلا 16مین روز هر ماه مهر نام داشت ودر ماه مهر « مهرگان » لقب می گرفت .روز 5 هر ماه سپندارمزد یا اسفندار مزد نام داشت که در ماه 12 سال که آن هم اسفنذارمزد نام داشت ، جشنی با همین عنوان می گرفتند
سپندارمزدگان جشن زمین و گرامی داشت عشق است که هر 2 در کنار هم معنا پیدا می کردند. در این روز زنان به شوهران خود با محبت هدیه می دادند. مردان نیز رنان و دختران رابر تخت پاذشاهی نشانده، به آنها هدیه داده و از آنها اطاعت می کردند.ملت ایران از جمله ملت هایی است که زندگی اش با جشن وشادمانی پیوندفراوانی داشته است و به مناسبت های گوناگون جشن می گرفتندو با سرور و شادمانی روزگار می گذرانده اند . این جشن ها نشان دهنده فرهنگ ونحوه زندگی، خلق و خوی، فلسفه حیات و کلا جهان بینی ایرانیان باستان است .
                                 29 بهمن « سپندار مزدگان » (روز عشق ایرانیان) مبارک

|+|

?

نخست آمدند کمونیستها را بردند

                                                                  من هیچ نگفتم.

                                                                                          چون من کمونیست نبودم.

 

                  سپس به دنبال کارگران و رهبران سندیکا ها آمدند .

                                                                 من هیچ نگفتم .

                                                                                         چون من از آنان نیز نبودم.

 

                 بعد آمدند کاتولیک ها را بردند.

                                                                  من باز هیچ نگفتم.

                                                                                         چون من پروتستان بودم .

 

             وقتی به دنبال من آمدند.

                                                                  هیچ کس چیزی نگفت.

                                                                                         چون دیگر کسی نمانده بود.

 

(برتولت برشت)

|+|

پند

 حضرت علي(ع):

 

 اي جان برادر، هزار حكمت آموختم كه از آن، چهار صد حكمت انتخاب كردم و از چهارصد،

 هشت كلمه برگزيدم. دو چيز را هيچ وقت فراموش مكن خدا را و مرگ را. دوچيز را فراموش

كن: " خوبي که به كسي كردي و بدي که كسي به تو كرد". چهار چيز را در چهار جا نگه دار: "

در وقت نماز دل را، در مجلسي که وارد شدي زبان را، درسفره اي که حاضر شدي شكم را و

در خانه اي که واردشدي چشم را".

 

 

 

 

 

|+|

آخرین تابستان

من که اصلا تابستون خوبی نداشتم میتونم بگم بدترین تابستون عمرم بود.

آخرین تابستونم بدترین تابستونم بود شاید اصلا خوب نباشه که آخرین تابستونت بدترین تابستونت شه.

شاید بپرسی چرا آخرین تابستون مگه می خوام بمیرم

نه ولی

سال دیگه که درگیر کنکور ارشدم

سال بعدشم که کارورزی پروژه و این حرفا

اگه ارشد قبول شم(این جا یکم امیدوارانه گفتم) که درسا انقدر سنگینه که تابستون یا باید واحد ورداری یا مشغول پروژه باشی.

این از اینکی تابستون

بعد اونم که سربازیه

بعدشم که اگه خیلی خوشبین باشم باید برم سر کار ،  سر کارم که باشی انقدر درگیری که تابستونی نداری

اگرم کار گیرم نیاد که همیشه بیکارم و تعطیل پس تابستون معنی نداره.

فهمیدین چرا آخرین تابستونم بود

از این که بگذریم به ای مسئله میرسیم چرا تابستونم بد بود خوب معلومه :

قبل از اینکه تابستون بیاد کلی نقشه میکشی که تابستون  چیزای جدید یاد میگیرم ،  جاهایی میرم که کار یاد بگیرم (یه جور کار آموزی) ورزش میکنم ، کتاب میخونمو کللی چیزای دیگه بعد وقتی تابستون تموم میشه میبینی هیچکدوم از این کارا رو نکردی ( تقصیر کسی نمیندازما مقصر خودمم) ولی ...

 چه حسی بهت دست میده  !!!

تازه با این سهمیه بندیه بنزین مسافرتم که نرفتم پس دلمو به چی خوش کنم ؟

 خوب افسردگی میگیرمو اعصابم خراب میشه بعد وقتی خانواده بهت میگن چرا انقدر عصبیو بهونه گیر شدی نمیدونی چی جواب بدی !!

 

حالا کلاسا که شروع شه برم دانشگاه شاید یکم آروم شم .

آخه اینم شد زندگی ؟؟

 

از شما عزیزی که میخوای نظر بدی خواهش میکنم نظرتو راجب تابستونت بنویس ؟

اگه حالو حوصله داشتین نظرتونوراجب پائیزم بنویسین

فصل دوست داشتنی من

ممنون

|+|

<< زخم های عشق >>

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

چند سال پیش در یک روز گرم تابستان پسر کوچکی با عجله لباسهایش را درآورد و خنده کنان داخل

دریاچه شیرجه رفت . مادرش از پنجره نگاهش میکرد و از شادی کودکش لذت میبرد.

مادر ناگهان تمساحی را دید که به سوی فرزندش شنا میکند.

 

مادر وحشت زده به سمت دریاچه دوید و با فریاد پسرش را صدا زد . پسر سرش را برگرداند ولی دیگر دیر شده بود ....

تمساح با یک چرخش پاهای کودک را گرفت تا زیر آب بکشد . مادر از راه رسید و از روی اسکله بازوی

پسرش را گرفت .

تمساح پسر را با قدرت میکشید ولی عشق مادر به کودکش آنقدر زیاد بود که نمیگذاشت او بچه را رها کند . کشاورزی که در حال عبور از آن حوالی بود , صدای فریاد مادر را شنید , به طرف آنها دوید و با چنگک

محکم بر سر تمساح زد و او را کشت .

پسر را سریع به بیمارستان رساندند . دو ماه گذشت تا پسر بهبودی مناسب بیابد . پاهایش با آرواره

های تمساح سوراخ سوراخ شده بود و روی بازوهایش جای زخم ناخنهای مادرش مانده بود.

 

خبرنگاری که با کودک مصاحبه میکرد از و خواست تا جای زخمهایش را به او نشان دهد .

پسر شلوارش را کنار زد و با ناراحتی زخم ها را نشان داد , سپس با غرور بازوهایش را نشان داد و

گفت : این زخم ها را دوست دارم اینها خراش های عشق مادرم  هستند.

 

 

|+|

مهدی جان تولدت مبارک

هر صبح  قبل  از اينکه   لبخند  خورشيد  را  بنگرم   به شوق  ديدارت  پنجره دلم  را مي گشايم اي  کاش چشمانم  توانايي  ديدن تو را داشت  و لحظه اي را براي ديدنت از دست نمي دادم . هر بار که سجاده نور را  پهن مي کنم  تا در محراب عشق  سجده  کنم   و کوير خشک وجودم را با  اشکهايم  آبياري کنم  ،  ياد تو  را در دل دارم اي خالق مهربان من ، چشمان ابري ام را نگاه کن تا تمام وجودم پر از عطر حضور تو شود

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

مهدی

سلام بر آل یاسین
سلام بر قرآن ناطق!

سلام بر تو ای پرچم افراشته!

سلام بر تو در همه ی روز ها و شب ها
سلام بر تو در همه ی لحظه ها!
سلام بر تو آنگاه که نماز می گزاری!

بر مهدی امت ها
بر اتحاد ملت ها
بر بهار زندگی و روج پایندگی

ای زاده ی طاحا و یاسین و عادیات!
ای زاده ی صاحب معراج و آورنده ی منهاج!
تو در کجا بسر میبری و در چه سرزمینی زندگی میکنی؟

چقدر دشوار ست که همگان را ببینم و تو را نبینم
چقدر سخت است که سخنان همه را بشنویم و صدا و سخن تو را نشنویم...

 

 

مهدی جان  تولدت مبارک

|+|

دانشگاه (((تقدیم به تمام کسانی که دارن میرن دانشگاه ))

با خودم گفتم حالا که نتاییج کنکور اعلام شده و دوست داری بری دانشگاه

 شاید دوست داشته باشی راجب اونجا و وضعیتش یه چیزایی بدوننی

شاید در بعضی موارد اغراق شده باشه ولی همشون واقعیته

میخوای باور کن میخوای ......

 

خاطرات دانشگاه

دوران قبل از دانشگاه = حسرت
قبول شدن در دانشگاه = صعود
كنكور = گذرگاه كاماندارا
دوران دانشجويي = سالهاي دور از خانه
خوابگاه دانشجويي = آپارتمان شماره 13
بي نصيبان از خوابگاه = اجاره نشين ها
امتحان رياضي = كشتار بيوجرسي
امتحان ميان ترم = زنگ خطر
امتحان پايان ترم = آوار
ليست نمرات دانشجويي = ديدنيها
نمره امتحان = پرنده كوچك خوشبختي
مسئولين دانشگاه = گرگها
استادان = اين گروه خشن
اشپزخانه = خانه عنكبوت
رستوران دانشگاه = پايگاه جهنمي
پاسخ مسئولين = شايد وقتي ديگر
دانشجوي ا خراجي = مردي كه به زانو در امد
دانشجوي فارغ التحصيل = ديوانه از قفس پريد
دانشجوي سال اولي = هالوي خوش شانس
واحد گرفتن = جدال بر سر هيچ
مدرك گرفتن = پرواز بر فراز آشيانه فاخته
پاس كردن واحدها = آرزوهاي بزرگ
مرگ استادها = جلادها هم ميميرند
محوطه چمن دانشگاه =حريم مهرورزي
استاد راهنما = مرد نامرئي
كمك هزينه = بر باد رفته
درخواست دانشجويان = بگذار زندگي كنم
دانشجوي دانشگاه صنعتي = بينوايان
برخورد استادان = زن بابا
اتاق رئيس دانشگاه = كلبه وحشت
شب امتحان = امشب اشكي ميريزم
تقلب در امتحان = راز بقا
يادگيري = قله قاف
دانشجوي معترض = پسر شجاع
دكتر بهداري = گله بان
تربيت بدني1 = راكي1
تربيت بدني2 = راكي2
خاطرات استادها = اعترافات يك خلافكار
انصراف = فرار از كولاك
تصييح ورقه امتحان = انتقام
نمره گرفتن از استاد = دوئل مرگ
شاگرد اول = مرد 6مبليون دلاري
آرزوي دانشجويان = زلزله بزرگ
هيئت علمي = سامورا يي ها
رئيس دانشگاه = ديكتاتور بزرگ
رفتن به خوابگاه دختران = عبور از ميدان مين
استاد دانشگاه = گاو
رئيس اموزش = هزاردستان
معاون اموزش = دزد دريايي
برخورد مسئولين = كميسر متهم ميكند
از دانشگاه تا خوابگاه = از كرخه تا راين

 

جالب بود نه

فکر نکن این یه جوکه این واقعیته هر چند ...

|+|

بیچاره دخترا

 

 

 

 

    اگه خوشگل باشن مي گن عجب j يگريه!

      اگه زشت باشن مي گن کي اينو مي گيره!

        اگه تپل باشن مي گن چه گوشتيه!

 

          اگه لاغر باشن مي گن چه مردنيه!

 

                                               اگه مودبانه حرف بزنن مي گن چه لفظ قلم حرف مي زنه!

                                                 اگه رک و راست باشن مي گن چه بي حياست!

                                                    اگه يه خورده فکر کنن مي گن چقدر ناز مي کنه!

                                                       اگه سریع جواب بدن مي گن منتظر بود!
   
                                                           اگه تند راه برن مي گن داره مي ره سر قرار!

                                                              اگه اروم راه برن مي گن اومده بيرون دور بزنه ول بگرده!

                                                                  اگه با تلفن کارتي حرف بزنن مي گن با BF شه!
 

روزی  زلب  یار    ربودم    بوسی          گفت   هم   بی   ادبی   هم   لوسی
گفتم گنهم چیست ربودم بوسی          گفت لب، ول کردی و لپ می بوسی

 

******

|+|